„CZESŁAW RZEPIŃSKI I UCZNIOWIE”

05 listopada - 12 grudnia 2010

          Czesław Rzepiński ur.  w 1905 r. w Strusowie k. Trembowoli, zm. w 1995 r. w Krakowie. Słuchacz Wolnej Szkoły Malarskiej w Krakowie, studia w krakowskiej ASP u W. Jarockiego, W. Weissa, i F. S. Kowarskiego. Studia kontynuował w paryskiej filii ASP pod kierunkiem J. Pankiewicza. Członek grupy Zwornik. Po wojnie nominacja profesorska krakowskiej ASP, czterokrotny rektor tej uczelni. Wystawiał w Paryżu na Salonie Jesiennym, miał kilkadziesiąt wystaw indywidualnych w kraju i za granicą. Przedstawiciel czołówki polskiego koloryzmu, uprawiał przede wszystkim malarstwo sztalugowe, zajmował się także grafiką, rysunkiem i malarstwem ściennym. Malował pejzaże, martwe natury i portrety z wzorzystym tłem.

Artyści, uczniowie Czesława  Rzepińskiego biorący udział: 
Anna Ryś Rzepińska, Jadwiga Maria Jarosiewicz, Juliusz Joniak, Ewa Wilczyńska,  Wiesław Ochman,  Danuta Urbanowicz, Witold Urbanowicz, Ryszard  Dudek, Adam Styrylski, Halina Sala, Stanisław Chomiczewski, Ryszard Barnaś, Krystyna Filipiuk, Marek Filipiuk, Andrzej Pitera, Marek Gawron.

„Witaj Życie”

10 maja - 10 czerwca 2010

     Wystawa plenerowa Witaj Życie opowiada historie narodzin oraz rodzicielstwa wielu osób. Jest pochwałą życia – najwspanialszej uniwersalnej wartości, jest też afirmacją rodziny, w której opieka nad dziećmi spoczywa w rękach obojga rodziców. Opowiada także o potrzebie intymności i samodzielności, o radościach, pragnieniach i trudach. Wystawa została uroczyście otwarta 10 maja 2010 roku, w dniu otwarcia został także zaprezentowany film Poród w ekstazie. Wystawa składająca się z wielkoformatowych fotografii prezentowana jest do końca maja przed Starym Zamkiem. Wystawa powstała z inicjatywy obywatelskiej grupy Beskidy, formacji artystycznej 3Fala.art.pl oraz Fundacji Klamra.    Patronat honorowy objął Burmistrz Miasta Żywca Antoni Szlagor.

Jan Paweł II – w 15 rocznicę pobytu w Żywcu

30 kwietnia - 6 czerwca 2010

          Wystawa została zorganizowana przez Polski Związek Filatelistów Koło Nr 30 w Żywcu oraz Muzeum Miejskie w Żywcu. Na wystawie zaprezentowano zbiory filatelistyczne, numizmatyczne i medalierskie, fotografie oraz wiele innych pamiątek z miejsca pobytu Karola Wojtyły na terenie Żywiecczyzny oraz pobytu Jana Pawła w dniu 22 maja 1995 roku w Żywcu.

Wstęp bezpłatny.

„Mistrz i uczniowie”

30 kwietnia - 30 maja 2010

Malarstwo Jana Kazimierza Olpińskiego, Antoniego Żywotko i Henryka Żywotko ze zbiorów Władysława Banacha, kolekcji prywatnych i zbiorów Muzeum Miejskiego w Żywcu.

          Postać i twórczość mistrza Jana Kazimierza Olpińskiego naszym stałym gościom jest dobrze znana. Od wielu lat, a właściwie od początków muzeum żywieckiego, jego obrazy dekorują wystawy stałe. Ten lwowski artysta po ukończeniu studiów artystycznych w Monachium, Paryżu i Wiedniu przyjechał do Żywca, gdzie w latach 1909-1921 mieszkał, pracował i tworzył. Tu pozostawił dziesiątki swoich prac, zwłaszcza portretów, ale i obrazów o tematyce historycznej, rodzajowej, liczne pejzaże. W roku 2008 muzeum otworzyło wielką wystawę czasową poświęconą twórczości Olpińskiego, na której udało się zgromadzić 130 płócien oraz kilkadziesiąt akwarel i rysunków. Zorganizowana została także międzynarodowa konferencja naukowa, na którą przybyli historycy sztuki z Krakowa, Paryża i Lwowa. Natomiast w przeddzień tych wydarzeń w Liceum Ogólnokształcącym im. M. Kopernika odbyło się uroczyste odsłonięcie pamiątkowej tablicy poświęconej lwowskiemu artyście, który w roku 1909 rozpoczął w tejże szkole prace. Olpiński nauczał rysunków w wielu miastach: Krośnie, Krakowie, Żywcu i Lwowie. Miał wielu zdolnych uczniów. Jednym z nich był Antoni Żywotko.

          Antoni Żywotko spędził swą młodość we Lwowie, tam kształcił się pod okiem mistrza Olpińskiego, pracował także w Teatrze Wielkim jako scenograf. Po II wojnie światowej zamieszkał w Krakowie, gdzie poznał Jerzego Kossaka. W roku 1957 wraz z rodziną przyjechał do Żywca, gdzie spędził resztę życia. Antoni Żywotko malował przede wszystkim pejzaże, kwiaty, martwe natury oraz sceny rodzajowe.

          Trzeci artysta to Henryk Żywotko – syn Antoniego, który do roku 1946 mieszkał z rodziną we Lwowie. Następnie w Krakowie ukończył gimnazjum oraz Uniwersytet Jagielloński uzyskując tytuł magistra biologii. Przez wiele lat pracował  jako nauczyciel w Liceum Ogólnokształcącym im. M. Kopernika w Żywcu. Na emeryturze pisał wiersze, których wydał 5 tomików, był autorem Przewodnika po parku żywieckim. W wolnych chwilach malował, głównie portrety i pejzaże.

          Pomysł zorganizowania wystawy narodził się dwa lata temu. Organizatorzy składają serdeczne podziękowania pomysłodawcom: Panu Władysławowi Banachowi, który udostępnił swoją kolekcję obrazów Antoniego Żywotko oraz Pani prof. Reginie Żywotkowej  za wypożyczenie obrazów Henryka Żywotko. Serdeczne podziękowania należą się także: Dyrekcji Liceum Ogólnokształcącego im. M. Kopernika w Żywcu za wypożyczenie portretu Józefa Piłsudskiego oraz wszystkim osobom prywatnym, które udostępniły obrazy na wystawę.  Wszystkie obrazy Jana Kazimierza Olpińskiego pochodzą ze zbiorów Muzeum Miejskiego w Żywcu, które posiada największą kolekcję dzieł mistrza w Europie.

Wstęp bezpłatny.

„Polska nekropolia – Katyń 1940 r.”

5 marca - 30 kwietnia 2010

          Wśród eksponatów zobaczyć będzie można reprodukcje fotografii ze zbiorów Władysława Bułki wykonane przez Jerzego Dudę oraz eksponaty z okresu II wojny światowej, pochodzące z prywatnej kolekcji Artura Caputy i zbiorów Muzeum Miejskiego w Żywcu. Są to, poza fotografiami, m.in. elementy umundurowania polskich oficerów, przedmioty prywatne żołnierzy oraz prasa z roku 1943.      

Jerzy Przybył

„Misteria dwóch kultur”

15 stycznia - 28 lutego 2010

Autor  znany w Szwecji  pod pseudonimem artystycznym Jan Pol urodził się w 1943 roku w Pomianach w woj. poznańskim. Ukończył Liceum Plastyczne w Katowicach (1961), po czym  studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie Wydz. Grafiki Propagandowej w Katowicach. Dyplom magistra otrzymał w 1968roku. W 1981 wyjechał do  Szwecji, gdzie pozostał po wprowadzeniu w Polsce stanu wojennego. W 2008 roku powrócił do Polski, obecnie mieszka w Soli niedaleko Zwardonia.

Swoją twórczość opiera  na polskich rodzimych tradycjach ludowych o podłożu słowiańsko-chrześcijańskim oraz na mitach kultur, w których przyszło mu żyć, głównie na mitologii nordyckiej.  Czerpie  z nich przekazy dotyczące uniwersalnych prawd o życiu człowieka oraz jego duchowości. Własne interpretacje mitów przedstawia poprzez symbole, znaki, metafory,  niemal w misteryjny sposób. Stara się nie różnicować  sztuki od strony formalnej na dziedziny, określa siebie jako naturę, która tworzy. Malarstwo, grafika, rysunek, rzeźba to tylko środki do osiągnięcia konkretnego efektu dzieła. Łączy więc różne techniki plastyczne wprowadzając własne rozwiązania.

Prace Jerzego Przybyła prezentowane były na kilkudziesięciu wystawach indywidualnych w Polsce, Szwecji, Finlandii I USA  oraz na około 80 wystawach zbiorowych w Austrii, Bułgarii, Czechosłowacji, Francji, Grecji, Hiszpanii, Japonii, Jugosławii, Kanadzie, Niemczech, Polsce, Rumunii, Szwecji, na Węgrzech oraz w Związku Radzieckim. W Szwecji zasłynął również z monumentalnych realizacji , m. in.  Góry Tańczącego Olbrzyma  Garpe w Gamleby i projektu humanizacji standardowego osiedla mieszkaniowego Midgard w Västervik. Uczestniczył także w wielu dyskusjach na temat sztuki w mass mediach.

W Polsce działał w Związku Artystów Plastyków, w Szwecji w Szwedzkim Związku Plastyków oraz Smolandskim Związku Plastyków. Jest laureatem wielu prestiżowych międzynarodowych nagród, zaliczany jest  do grona najznakomitszych artystów szwedzkich.  Jego prace znajdują się w zbiorach muzealnych i w kolekcjach prywatnych  w Austrii, Czechach, Finlandii, Francji, Jugosławii, Kanadzie, Łotwie, Niemczech, Polsce, Szwajcarii, Szwecji, na  Węgrzech, w Wielkiej Brytanii, we Włoszech i USA.

W latach 70. XX wieku zetknął się z  „Dziadami”, grupą żywieckich  przebierańców noworocznych  kultywujących dawne obrzędy przełomu starego i  nowego roku.  Zafascynowany  ich mitycznym charakterem  stara się odnaleźć  pochodzenie i pierwotne znaczenie dawnego obrzędu, osadzić go w  mitologii słowiańskiej.  Zdaje sobie jednak w pełni sprawę, że ze względu na wielowarstwowość kultury  pierwotnego kształtu słowiańskich mitów można się jedynie domyślać.                             

Wystawa towarzyszy 41 Przeglądowi Zespołów kolędniczych i obrzędowych Żywieckie Gody 2010

„ŻYCIE CODZIENNE kultura i sztuka

ludów Afryki Zachodniej”

29 stycznia - 31 maja 2009

          Wystawa „Życie codzienne, kultura i sztuka ludów Afryki Zachodniej” to próba opisu Afryki, to podróż przez kolejne strefy geograficzne, zaczynając od piasków Sahary, kończąc na linii brzegowej Zatoki Gwinejskiej, która wprowadza w świat ludów tak odmiennych kulturowo od Europy, że świat ten zadziwia i przyciąga jednocześnie. Świat Afryki Zachodniej prezentowany jest poprzez zwykłe przedmioty, które dla Europejczyka wydają się tajemniczo niezrozumiałe, poprzez próbę opisu życia za pomocą małych teatralnych inscenizacji, poprzez prezentację przykładów sztuki właściwych wybranym plemionom. To podróż śladami Stasia i Nel z „W pustyni i w puszczy” tyle, że przeniesionej ze wschodu na zachód Afryki, ale droga pozostaje ta sama.

Zwiedzając wystawę oglądamy zagrodę obronną plemienia Somba przypominającą formą średniowieczne zamki, przedmioty związane z życiem codziennym kobiety i mężczyzny, wyposażenie kuchni i broń, typowe zajęcia, tkactwo i garncarstwo, ubrania i biżuterię, sztukę, rzeźby i maski, a wszystko ilustrowane fotografiami i tkaniną artystyczną, która jest również próbą opisu tego świata.  

Zapraszamy w podróż do wnętrza kontynentu, który jeszcze nie tak dawno był białą plamą na mapie białego człowieka. Mamy nadzieję, że uda nam się pokazać Afrykę unikając popadania w stereotyp, unikając pułapek oceniania i wartościowania, wykorzystując jednocześnie reporterski styl dziennika podróży.

„Jan Kazimierz Olpiński (1875- 1936) malarstwo rysunek”

23 czerwca - 31 grudnia 2008

     Jan Kazimierz Olpiński ( 1875 Lwów, Zm. 1936 Tamże), malarz, syn radcy Wydz. Krajowego Filipa i Amalii z Franzów, ożeniony z Zofią Kwapniewską. Po ukończeniu gimnazjum we Lwowie, studiował w l. 1893-97 w akademii sztuk pięknych w Monachium u Karla Rauppa i Karla Marra. Otrzymał dwukrotnie odznaczenia za studia malarskie, rysunki głów i aktów oraz stypendium fundacji im. Franciszka Józefa na l. 1896-99. Z Monachium udał się do Paryża, gdzie w l. 1897-1900 uczył się w Akadémie des Beaux-Arts u René Xaviera Prineta, Jamesa Whistlera i Rafaëla Colina; został wówczas nagrodzony medalem sr. I zaszczytnym wyróżnieniem. Uczęszczał też do Académie Colarossi, gdzie w 1898 odznaczono go dyplomem. W czasie pobytu w Paryżu pokazał na wystawie państw. Pejzaż jesienny uhonorowany medalem zł. w 1898 wziął udział w Salonie na Polu Marsowym. W l. 1899-1901 odbył podróże artyst. Do Włoch; był też w Kurlandii. W 1900 przeniósł się do Wiednia. Tam do 1905 uczył się w akademii sztuk pięknych u Kazimierza Pochwalskiego. W czasie studiów został odznaczony medalem zł. cesarskiej nagrody honorowej. Wziął udział w 1901 w wystawie akademii, na której za tryptyk Samotna otrzymał nagrodę II stopnia. Wystawił też w Brnie (Brün), w Morawskim Zw. Artystów 2 portrety męskie. W 1905 powrócił do kraju i rozpoczął pracę nauczycielską w gimnazjach w Krośnie, w l. 1908-09 w Krakowie i w l. 1909-20 w Żywcu. Od 1921 mieszkał we Lwowie, gdzie do 1936 pracował na wydz. Artyst. w Państw. Szkole Przemysłowej i w l. 1930-36 na wydziale ogólnym Politechniki Lw.; O. należał do Syndykatu Artystów Ziem Pd. –Wsch. (był członkiem zarządu).

Brał udział w wystawach: we Lwowie w l. 1907-08, 1910 (powsz. Wystawa sztuki pol.), 1911-13, 1916, 1918, 1921 (I i II wystawa Zw. Art. Plastyków), 1922-36; w Krakowie w TPSP w 1907, 1908, 1910, 1928; w Warszawie w TZSP 1910/11, 1930 i w Poznaniu w 1929 (PKW). Indywidualne wystawy O. odbyły się w Żywcu w 1908 i we Lwowie w 1921.

O. posługiwał się najczęściej techniką olejną, niekiedy akw. malował pejzaże z Beskidów, Podola i Huculszczyzny.

Portret Stanisława Studenckiego, 1915r.

Portret Stefana Dyczkowskiego, 1914r.

Portret Józefy

ze Studenckich Bogdanowej, 1915r.

Portret Piotra Bielewicza, 1915r.

Portret Marii

z Dubowskich Bielewiczowej, 1915r.

Jozef Mundier  "METAMORF(P)ÓZY"

4 lipca - 30 lipca 2008

„Polski Czerwony Krzyż i Czerwony Półksiężyc”

4 czerwca - 30 czerwca 2008

     Wystawa ze zbiorów Marii i Adama Pliszewskich pt. „Międzynarodowy Czerwony Krzyż i Czerwony Półksiężyc”. Na wystawie prezentowane są odznaki i odznaczenia Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca z 38 państw, znaczki pocztowe.

Polski Czerwony Krzyż  jest najstarszą polską organizacją humanitarną będąca członkiem Międzynarodowego Ruchu Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca. Zajmuje się udzielaniem pomocy humanitarnej w czasie klęsk i wojen, pomocą socjalną, nauką pierwszej pomocy, prowadzeniem zabezpieczeń medycznych imprez masowych, propagowaniem idei honorowego krwiodawstwa, rozpowszechnianiem znajomości międzynarodowego prawa konfliktów zbrojnych.

„Starymi uliczkami - Żywiec na starej fotografii”

26 stycznia - 11 maja 2008

    Na wystawie obejrzeć można kilkaset fotografii ze zbiorów: Arcyksiężnej Marii Krystyny Habsburg, Jana Pudy, Jadwigi Kłos z domu Wrężlewicz, Adama Rachwalskiego oraz zbiorów Muzeum Miejskiego w Żywcu. Fotografie ukazują poszczególne dzielnice oraz ulice Żywca: Rynek, ulice Jagiellońską, Sienkiewicza, Komonieckiego, Wyszomieście (obecna ul. Komorowskich), ulicę Kościuszki, najstarszą dzielnicę – Rudzę, Stary Żywiec, Nowy Świat (obecna ul. Kraszewskiego) oraz zabytki miasta, pomniki, kapliczki. Oprócz starych uliczek miasta oraz mieszkańców na wystawie pokazano także jedne z najważniejszych wydarzeń, które zostały utrwalone na fotografiach, np. wizyty znanych osób jak: królowej Hiszpanii Marii Krystyny Habsburg w 1907 r., generała Józefa Hallera w 1932r, prezydenta Ignacego Mościckiego w 1929 r. oraz znaczące wydarzenia w historii miasta: np. odsłonięcie pomnika Grunwaldzkiego w 1910 r., odsłonięcia tablicy pamiątkowej na dzwonnicy poległym legionistom w 1932 r., czy pogrzeby arcyksiążęcej pary Karola Stefana oraz Marii Teresy Habsburg w 1933 roku. W jednej z sal zaaranżowane zostało atelier fotograficzne z okresu międzywojennego, które zostanie uruchomione podczas uroczystego otwarcia, czyli 25 lutego. Starym fotografiom towarzyszą oryginalne sprzęty fotograficzne, jak: aparaty, powiększalnik, pudełka z artykułów fotograficznych, klisze cynkowe, szklane. Eksponaty te zostały wypożyczone ze zbiorów Muzeum Śląska Cieszyńskiego w Cieszynie.  

Na wystawie można także podziwiać kolekcję kart pocztowych z okresu międzywojennego, własność Pana Jana Pudy .

„Ziemia z Lotu Ptaka”

Wystawa fotografii Jaroslava Velički

10 stycznia - 31 marca 2008

     W adoptowanej przez Dział Przyrody stajni oraz Galerii Zamkowej 2 można oglądać wystawę fotograficzną słowackiego ornitologa Jaroslava Velički. Za pośrednictwem zdjęć łączy on własną wiedzę i zdolności ornitologa ze zręcznością i artystycznym wyczuciem fotografa. Pochodzący z Vysokej nad Kysucou autor wystawy od ponad dwudziestu lat zajmuje się fotografią. Dokumentuje cenne i mniej znane gatunki fauny i flory Kysuc. Z ptasiej perspektywy wybiera i uchwyca bogate, ornamentalne wzorce, tworząc artystyczny eksperyment. Praca ze światłem, promieniująca barwność i „zatrzymana” chwila to główne atuty twórczości Jaro Velicki. „Ziemia z Lotu ptaka” to również niepowtarzalne, wielkoformatowe krajobrazy Kysuckiej Krainy.

„Kobiety Habsburgów”

31 sierpnia - 31 grudnia 2007

Wystawa zorganizowana została z okazji 100-lecia pobytu w Żywcu- Królowej Hiszpanii. Królowa przebywała w Żywcu w dniach od 23 do 27 października 1907 roku.
Maria Krystyna Habsburg (1858-1929), Arcyksiężna Austriacka, Królowa (1879 -1885) i regentka hiszpańska (1885 - 1902) była siostrą właściciela dóbr żywieckich - Karola Stefana Habsburga. W roku 1879 wyszła za mąż za Króla Hiszpanii - Alfonsa XII Burbona, została jego drugą żoną. Po urodzeniu córek: Marii de las Mercedes i Marii Teresy wydała na świat następcę tronu; Alfonsa XIII. Po przedwczesnej śmierci męża (1885 r.), w wieku 27 lat, jako wdowa, matka i regentka zajęła się wychowaniem dzieci. W roku 1907, jedyny raz, odwiedziła swego brata; Karola Stefana Habsburga i jego rodzinę w Żywcu.

Do dnia dzisiejszego pozostały: fotografie, dokładna relacja z pobytu wydrukowana w „Przewodniku Powiatu Żywieckiego” oraz tablica upamiętniająca pobyt Królowej w browarze. Karol Stefan ufundował pamiątkową tablicę i kazał ją wmurować w ścianę Nowego Zamku. Tekst na tablicy brzmiał: „ W tym Zamku przebywała moja ukochana siostra Marya Krystyna Królowa Hiszpańska od 23 do 27 października 1907 roku, Arcyksiążę Karol Stefan”. Oryginalna tablica nie przetrwała II wojny światowej, dekoracyjne ramy nadal zdobią Nowy Zamek .Maria Krystyna była dwudziestą trzecią Królową Hiszpanii, prababką obecnego króla Hiszpanii; Juana Carlosa oraz matką chrzestną - Marii Krystyny Habsburg z Żywca (wnuczka Karola Stefana Habsburga).

Wystawa prezentuje sylwetki wybranych Kobiet Habsburgów, zarówno Habsburżanek jak i kobiet, które weszły do domu Habsburskiego. Ukazuje historię i genealogię rodu Habsburgów od wieków średnich do dnia dzisiejszego, ze szczególnym uwzględnieniem i podkreśleniem najsłynniejszych kobiet, które odegrały istotną rolę w historii dynastii i miały wpływ na jej losy: od Gertrudy von Hohenberg przez Małgorzatę Maultasch, od Marii Burgundzkiej do Joanny Hiszpańskiej, od Marii Teresy do Zofii Wittelsbach, od Elżbiety do Zyty. Najwięcej uwagi poświęcono Marii Krystynie - Królowej Hiszpanii oraz kobietom z żywieckiej linii Habsburgów czyli: Marii Teresie (ż. Karola Stefana) i jej córkom: Eleonorze, Renacie i Mechtyldzie; Alicji (ż. Karola Olbrachta) i jej córkom Krystynie i Renacie.Na wystawie znajdują się także rekonstrukcje strojów Kobiet Habsburgów: suknia balowa cesarzowej Marii Teresy, suknia ślubna Marii Teresy (ż. Karola Stefana) oraz suknia Marii Krystyny Królowej Hiszpanii. Rekonstrukcje strojów zostały wykonane na podstawie obrazów znajdujących się w zbiorach Muzeum Miejskiego. Na wystawie zaprezentowane zostały zachowane neorokokowe meble pochodzące z Nowego Zamku w Żywcu. Międzyokienne lustro oraz okrągły stół datowane na ok. 1885 rok znajdowały się w białym salonie, najstarszym wnętrzu rezydencji Habsburgów. Meble te, przed wystawą, zostały poddane gruntownej konserwacji, są własnością Muzeum Miejskiego w Żywcu.

Zgromadzone zostały także liczne obrazy, pamiątki, fotografie, grafiki, meble wzbogacające obraz czasów, w których przyszło żyć i działać bohaterkom wystawy. Dodatkową atrakcją wystawy są ciekawe bibeloty, typowo kobiece: porcelana, rękawiczki, wachlarze, biżuteria, torebki, przybory toaletowe oraz księgozbiór literatury zarezerwowanej wyłącznie dla dam.

W roku 2001 do rodzinnego miasta Żywca powróciła na stałe córka ostatnich właścicieli dóbr żywieckich - Alicji i Karola Olbrachta - Arcyksiężna Maria Krystyna Habsburg. Zamieszkała w Nowym Zamku, rodzinnym domu, gdzie się urodziła i spędziła dzieciństwo. W tym samym roku Arcyksiężna przekazała do zbiorów Muzeum Miejskiego, w formie darowizny, część prywatnej kolekcji obrazów, które między innymi przedstawiają portrety Kobiet Habsburgów. Na wystawie zaprezentowane zostaną, również fotografie ze zbiorów prywatnych Arcyksiężnej Marii Krystyny Habsburg z Żywca.

Eksponaty zgromadzone na wystawie pochodzą ze zbiorów: Acyksiężnej Marii Krystyny Habsburg z Żywca, Muzeum Śląska Cieszyńskiego w Cieszynie, Urzędu Miejskiego w Cieszynie, Biblioteki Samorządowej w Żywcu, Towarzystwa Miłośników Ziemi Żywieckiej, osób prywatnych oraz Muzeum Miejskiego w Żywcu. Honorowy patronat: Arcyksiężna Maria Krystyna Habsburg, Burmistrz Miasta Żywca Antoni Szlagor.

„Nestorzy Beskidzkiej Rzeźby Ludowej”

23 czerwca - 9 września 2007

         Wystawa prezentuje dorobek trzech wybitnych rzeźbiarzy beskidzkich. Trzech niepowtarzalnych, wyjątkowych, odmiennych osobowości, przejawiających się  różnym stylem tworzenia i różnym podejściem do własnej twórczości. 

            Józef Hulka z Łękawicy ma 81 lat. Należy do najbardziej znanych i cenionych artystów ludowych. Od najmłodszych lat wykazywał zdolności plastyczne. Już w latach pięćdziesiątych ubiegłego wieku znany był z wyrobu rekwizytów kolędniczych, a także jako rzeźbiarz. Nieco później zaczął malować  na szkle. Jego twórczość koncentruje się głównie na tematyce religijnej. Prace nie zawsze nawiązują do  powszechnych wzorców ikonograficznych. Często są indywidualnymi interpretacjami przedstawianych tematów. Odzwierciedlają swoistą filozofię  autora. Ukazują wysokie, prawie profesjonalne umiejętności rzeźbiarza samouka. Józef Hulka jest laureatem wielu znaczących konkursów, posiada liczne medale i odznaczenia. Uczestniczył w kiermaszach, prezentacjach i różnorodnych wystawach sztuki ludowej. Jego prace znajdują się w wielu muzeach i prywatnych kolekcjach w kraju i zagranicą. Od kilkudziesięciu lat jego pasje twórcze wspiera żona Anna, również znana i ceniona twórczyni ludowa.  

            Antoni Mazur z Zawoi ma 97 lat. Chociaż od dziecka strugał w drewnie, nie należy do grona popularnych   twórców ludowych znanych z konkursów i wystaw sztuki ludowej. Dopiero w ostatnich latach pojawił się kilkakrotnie w konkursach na rzeźbę ludową i doczekał się kilku indywidualnych znaczących wystaw. Jego rzeźby głównie o tematyce sakralnej cechuje prostota przedstawienia i barwność. Wielokolorowe kompozycje dodatkowo dekorowane są rzeźbionym i malowanym ornamentem zdobniczym. Oprócz świątków rzeźbi postacie charakterystyczne: muzykantów, górali, Żydów, postacie z bajek, zwierzęta. Opiekunem artystycznym i mecenasem rzeźbiarza jest kolekcjoner Leszek Macak, właściciel Galerii Sztuki Naiwnej na krakowskim Kazimierzu. Dzięki niemu rzeźby Antoniego Mazura trafiły do kolekcjonerów w Europie i Stanach Zjednoczonych.

            Kazimierz Pietraszko z Buczkowic ma 83 lata. Jego pierwsze prace, drewniane zabawki, powstawały w dzieciństwie. Od ponad trzydziestu lat  rzeźbi. Swoją twórczość postrzega jednoznacznie – jako wotum wdzięczności za dar życia.  Kilkakrotnie uniknął śmierci. Z głębi duszy, z wdzięczności do Boga, tworzy tylko rzeźby religijne. Są to jego indywidualne przedstawienia znanych tematów lub postaci.  Rzadko stosuje polichromię, preferuje naturalne piękno drewna. Niechętnie uczestniczy w konkursach.  Dopiero w ostatnich latach jego rzeźby pojawiły się na wystawach. Od dawna chętnie natomiast wykonywał różne prace stolarskie i wyroby drewniane do wyposażenia kościołów. Jest także autorem licznych kapliczek i krzyży przydrożnych.

Spotkanie z twórcami 29 lipca 2007 godz. 12.00 w salach wystaw czasowych muzeum, Stary Zamek I piętro.

Prezentowane na wystawie prace są własnością twórców, Leszka Macaka – kolekcjonera , właściciela Galerii Sztuki Naiwnej w Krakowie, Muzeum Miejskiego w Żywcu, Regionalnego Ośrodka Kultury w Bielsku-Białej.

Józef Hulka

Antoni Mazur

Kazimierz Pietraszko

„Żywiec wczoraj i dziś”

25 czerwca - 31 lipca 2007

     W ramach Dni Żywca w Muzeum Miejskim została otwarta wystawa czasowa „Żywiec wczoraj i dziś”. Na wystawie prezentowane są inwestycje budowlane miasta prowadzone w latach 2003-2007, ze szczególnym uwzględnienie obiektów zabytkowych. Wystawa prezentuje także ikonografie miasta i jego najstarszą architekturę: Stary Zamek, Pałac Habsburgów, Domek Chiński wraz z angielskim parkiem, Kościół parafialny, Rynek z Ratuszem, Dzwonnicę, Siejbę i Kościół Świętego Krzyża. Zapraszamy!

„Historia w miniaturze”

11 czerwca - 29 lipca 2007

Wystawa modelarska

     Od poniedziałku 11 czerwca br. w salach wystaw czasowych Starego Zamku można oglądać wystawę prac członków  Klubu Modelarsko Historycznego PASJA z Żywca oraz ich przyjaciół z IPMS Silesia. Modelarze skupieni w tej grupie hobbystów i pasjonatów wykonują w zaciszach swoich domowych pracowni bardzo precyzyjne modele uzbrojenia , pojazdów wojskowych i cywilnych jak również lotnictwa z różnych okresów historycznych. Repliki budowane są w różnych skalach pomniejszenia  i bardzo wiernie oddają w odpowiedniej skali obraz autentycznych czołgów czy samolotów. Aby zbudować taki model nie wystarczą tylko zdolności manualne i „benedyktyńska” cierpliwość lecz również poznanie jego konstrukcji i okresu historycznego w którym został skonstruowany i pozostawał w użyciu. Dlatego też, modelarze z PASJI  często bywają uczestnikami i gośćmi zlotów pojazdów militarnych oraz pokazów lotniczych, zarówno w kraju jak i poza granicami. Swoje prace prezentują także na  międzynarodowych konkursach i  festiwalach modelarskich , z których nierzadko wracają z licznymi trofeami w postali medali i pucharów również prezentowanych na tej wystawie. O precyzji i poziomie  replik autorstwa między innymi Tadeusza Jagosza i Krzysztofa Gęgi, świadczą  fakty prezentacji ich prac na łamach ogólnopolskiej specjalistycznej prasy modelarskiej.

Wszystkich młodych i dorosłych entuzjastów pięknego hobby jakim jest modelarstwo i pasji poznawania historii techniki wojskowej , zapraszamy na tą wystawę.

 „ 100 Lat OSP w Sporyszu"

28 kwietnia - 31 maja 2007

Powstanie Ochotniczej Straży Pożarnej w Żywcu-Sporyszu datowane jest na 5 grudnia 1907 roku. Wtedy to działacze Kółka Rolniczego w Sporyszu widząc absolutną potrzebę istnienia takiej jednostki, założyli straż ochotniczą w oparciu o okólniki c.k. Namiestnictwa
z 1904 roku. O fakcie tym  zostało powiadomione c.k. Starostwo w Żywcu. Pierwszym naczelnikiem został Jan Kubicki, a jego zastępcą Jan Worek.

        W 1910 roku straż w Sporyszu działa już samodzielnie w ramach Towarzystwa, chociaż współpraca z Kółkiem Rolniczym funkcjonuje nadal. W 1912 roku prezesem został Adolf Reimschussel, a naczelnikiem Tomasz Hudziec.

        W tamtym okresie jednostka prowadziła działalność interwencyjną, uczestnicząc między innymi w gaszeniu pożarów – restauracji Jego c.k. Arcyksięcia Karola Stefana Habsburga „Pod Góralem” czy w Fabryce Śrub.

        W 10 rocznicę istnienia straży w Sporyszu rodzina Chałupników ufundowała tutejszym strażakom sztandar, który zachował się do dnia dzisiejszego.

        W 1924 roku rozpoczęto budowę nowej strażnicy, którą ukończono w 1935 roku,
a co jest godne podkreślenia, w dzieło budowy była zaangażowana cała społeczność Sporysza.

        W 1925 roku OSP Sporysz zostaje członkiem Wojewódzkiego Związku Straży Pożarnych w Krakowie na polecenie Prezesa Rady Powiatowej Komisarza Rządu - Starosty dr Skwarczyńskiego. Straż zaopatrywana była stopniowo w kolejny sprzęt potrzebny do jak najlepszego pełnienie swoich obowiązków: bosaki, sikawki, węże ssawne, drabiny, wozy rekwizytowe i pod koniec lat 20-tych była zupełnie przyzwoicie wyposażona.

            W tym okresie aktywnie na rzecz straży działali Teodor i Emanuel Reimschusselowie, Szymon Bysko, Franciszek Chałupnik, Franciszek Czul, Stanisław Muś, Szczepan Knopek, inż. Józef Lisicki. W 1929 roku OSP w Sporyszu liczyła w sumie 55 członków.

        Lata powojenne naszej jednostki miały okresy gorszej i lepszej działalności,
ale w chwilach zagrożenia strażacy zawsze byli na swoim posterunku. Tak było podczas wielkiej powodzi, która nawiedziła Żywiecczyznę w 1958 roku, jak też przy innych klęskach, kiedy naszym strażakom przyszło się zmagać z żywiołem. Do najbardziej aktywnych członków straży tego okresu należy zaliczyć Franciszka Iwanka, Tadeusza Iwanka, Jana Dzikiego, Józefa Caputę, Adama Majdaka, Franciszka Stokłosę, Stanisława Basiurę, Stanisława Lacha, Franciszka Jurę.

        Najnowsza historia naszej straży rozpoczyna się od pamiętnego zebrania w dniu
19 czerwca 1975 roku. W tym dniu po kilkuletnim zastoju w działalności wybrano nowe władze OSP w składzie:

Prezes – Antoni Iwanek

Naczelnik – Władysław Walczak

Skarbnik – Karol Augustynowicz

Nowy Zarząd zaczął działać bardzo energicznie i już w następnym roku straż w Sporyszu otrzymała nowy samochód pożarniczy Star 660 oraz niezbędny sprzęt, co pozwoliło
na podejmowanie działań ratowniczo-gaśniczych, których w tym okresie było bardzo dużo. Warto tu wspomnieć o tragicznym wypadku drogowym w Wilczym Jarze w listopadzie 1978 roku czy o wielkim pożarze lasu w Straconce w październiku 1979 roku.

        W końcu lat 70-tych i na początku 80-tych jednostka bierze udział w licznych zawodach sportowo-pożarniczych, w których odnosi wiele sukcesów: dwukrotnie zajmuje I miejsce
w zawodach na szczeblu miejskim, II miejsce w zawodach rejonowych i VII miejsce
na poziomie województwa.

        W roku 1984 rozpoczyna się remont i rozbudowa remizy, która trwa do 1989 roku.
W tym czasie następuje krótkotrwała przerwa w działalności, ale już w 1990 roku straż odżywa na nowo. Zostają wybrane nowe władze w składzie:

Prezes – Józef Targosz

Naczelnik – Andrzej Stokłosa

Skarbnik – Jan Dziki

W 1991 roku przy wydatnej pomocy Urzędu Miejskiego w Żywcu straż otrzymuje samochód GBM marki Star, który w następnych latach został zmodernizowany i do tej pory służy.
W tym też okresie zostaje wyremontowana i wyposażona świetlica. Dzięki otrzymanemu sprzętowi możemy normalnie funkcjonować i brać udział w wielu akcjach ratunkowych, jak chociażby w pamiętnych powodziach we wrześniu 1996 roku czy lipcu 1997 roku.

        Wysoka sprawność naszych strażaków pozwala odnosić kolejne sukcesy w zawodach sportowo-pożarniczych: I miejsce w zawodach rejonowych (1997), I miejsce w zawodach powiatowych (1999), udział w zawodach wojewódzkich (1999).

        Oprócz statutowej działalności Ochotnicza Straż Pożarna w Sporyszu włącza się
w działalność środowiskową – w organizację dnia Św. Mikołaja czy Dnia Dziecka.

        W 1998 roku nasza straż otrzymuje drugi samochód, który został przekazany przez komendę Wojewódzką Policji w Bielsku-Białej. Był to samochód marki Żuk, który został wycofany z eksploatacji w Policji i nakładem pracy samych strażaków przystosowany do potrzeb straży.

        W 2000 roku  OSP w Sporyszu została włączona do krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego, co wiąże się z większymi obowiązkami, ale też z otrzymywaniem dotacji
z budżetu państwa.

            Oprócz realizacji celów zapisanych w statucie jednostka stara się aktywnie uczestniczyć w innych formach działalności. Współpracuje z jednostkami OSP na terenie miasta i Powiatu Żywieckiego. Realizuje także wymianę partnerską z zaprzyjaźnioną strażą pożarną w Unterhaching. Nasi strażacy aktywnie biorą udział w działaniach na rzecz rodzimego środowiska i pragną zainteresować młodych mieszkańców Sporysza działalnością Ochotniczej Straży Pożarnej. Od tego roku w naszej siedzibie funkcjonuje kącik internetowy.

            Na dzień dzisiejszy OSP w Sporyszu posiada 33 członków w tym  żeńską młodzieżową drużynę pożarniczą.

Członkowie Ochotniczej Straży Pożarnej w Żywcu-Sporyszu:

Zarząd:

Andrzej Stokłosa          - Prezes

Wiesław Koźbiał          - Wiceprezes

Artur Midor                  - Naczelnik

Mariusz Frukacz            - Zastępca Naczelnika

Iwona Malec                 - Sekretarz

Halina Targosz             - Skarbnik

Tadeusz Jeżewski         - Członek

Marek Czul                   - Członek

Anna Pawełek               - Członek

Komisja Rewizyjna:

Karol Krzak                  - Przewodniczący

Katarzyna Korczyk       - Członek

Andrzej Basiura            - Członek

Pozostali członkowie:

Małgorzata Półmiarek

Piotr Gęga 

Józef Kantyka

Kazimierz Paśko

Józef Basiura

Czesław Paśko

Bogdan Biegun

Jan Ficoń

Krzysztof Jeziorski

Marcin Cokot

Przemysław Midor

Tomasz Midor

Adam Mitręga

Krzysztof Mitręga

Józef Kisza

Józef Jakubiec

Krzysztof Wąsek

Damian Kruczyński

Marta Piecuch

Joanna Gęga

Magdalena Jeżewska

Z okazji 100-lecia Ochotniczej Straży Pożarnej w Żywcu-Sporyszu zwracamy się z prośbą do wszystkich, którzy posiadają jakiekolwiek dokumenty, zdjęcia i inne pamiątki związane z działalnością naszej straży o ich udostępnienie.

Zapraszamy do współpracy, zachęcamy do wstępowania do naszego Stowarzyszenia.

  „70 Lat Muzeum w Żywcu"

16 grudzień 2006 - 31 marzec 2007

Szanowni Państwo!

1/3 zbiorów muzealnych to dary mieszkańców Żywca i Żywiecczyzny, one dały „zaczątek” zbioru muzealnego naszego regionu. Dobrze wiedział o tym dyrektor Państwowego Seminarium Nauczycielskiego Żeńskiego w Żywcu – Tadeusz Charlewski, ile skarbów jest wokół nas, które należy gromadzić, pielęgnować i udostępniać zwiedzającym.

Nie wszystko, co można kupić, jest tak cenne, jak pamiątki przeszłości, przechowywane w domach prywatnych, często na strychach, czy w piwnicach. Dla muzeum to eksponaty bezcenne, bo autentyczne owiane mgiełką tajemnicy.

Pierwsze dary zgromadziły seminarzystki działające w Kole Krajoznawczym od roku 1926. Dyrektor Tadeusz Charlewski przekazał im 50 eksponatów a w 1933 roku uczennice zwiększyły kolekcję do 300 sztuk. Były to: obrazy, naczynia, kapliczki, narzędzia, stroje mieszczańskie i góralskie, dokumenty, przywileje.

Tak wspomina te chwile dyrektor Tadeusz Charlewski:

„Z rozrzewnieniem przypominam sobie jeszcze dziś chwilę, gdy jedna z uczennic przyniosła mi złoty czepiec swej Babki i temi więcej słowami: Babcia miała być w tym czepcu pochowana, ale powiedziała, że szkoda taką rzecz zakopywać do ziemi, lepiej niech to ludzie kiedyś oglądają, jak my się umiały stroić…”

W 1936 roku po likwidacji seminarium zbiory przekazano Sekcji Miłośników Żywiecczyzny przy kole Towarzystwa Szkoły Ludowej w Żywcu. Tego samego roku w październiku powstało Muzeum Ziemi Żywieckiej z inicjatywy tejże Sekcji, w budynku byłego seminarium przy ulicy Zielonej.

Nigdy nie brakowało w Żywcu ludzi wielkiego serca, trafiały więc rodzinne pamiątki do zbiorów muzealnych. W księgach inwentarzowych, tych przedwojennych i powojennych, zostało odnotowanych kilkaset nazwisk osób, które przekazały kilka tysięcy eksponatów.

Zapewniamy, że dary Państwa staną się ponadczasowe, obejrzy je wiele tysięcy zwiedzających. Dla młodych będą lekcją historii, dla wcześniej urodzonych – sentymentalnym wspomnieniem lat młodości. Z pewnością muzeum zachowa je od zapomnienia. Są to: księgi cechowe, monety, banknoty, rękopisy, starodruki, obrazy przedstawiające ikonografie miasta Żywca, portrety znanych Żywczaków, meble, porcelana, grafiki, lichtarze, malarstwo na szkle, rzeźby i obrazy sakralne, sztandary, stare fotografie, książki, czasopisma, elementy stroju mieszczańskiego, góralskiego, portrety żywieckich Habsburgów, kolekcja ssaków i ptaków Żywiecczyzny, broń i wiele innych eksponatów.

Nasze muzeum zorganizowało wiele wystaw czasowych, ale o jednej trudno nie wspomnieć. Bazując wyłącznie na darach i eksponatach wypożyczonych od mieszczan żywieckich w roku 2003, zorganizowaliśmy ekspozycję „ W dawnym Żywcu – lata XX, lata XXX…”. Ponad 700 eksponatów wyposażenia wnętrz: sypialni, kuchni, jadalni, gabinetu męskiego, atelier fotograficznego i warsztatu krawieckiego w jednym czasie trafiło do muzeum, część pozostała na zawsze po rozwiązaniu wystawy.

Nie wymieniam nazwisk darczyńców świadomie, jednak ostatniego, bo sprzed czterech dni muszę ujawnić – a jest to ciekawa historia…

Po zbombardowaniu drewnianego mostu na Sole w roku 1945, polichromowana rzeźba Świętego Jana Nepomucena zaginęła. Większość mieszkańców Żywca zapomniała o kapliczce na moście, nikt nie podjął próby odszukania rzeźby. A jednak… Święty Jan Nepomucen jest i przez 61 lat odpoczywał na strychu. Po zniszczeniu mostu, rzeźba nie utonęła, utknęła w resztkach zburzonego mostu i tutaj odnalazł ją Pan Franciszek Dowsilas - obywatel miasta Żywca – mieszkający w pobliżu mostu. Ukrył ją na strychu rodzinnego domu, czekając na lepsze czasy dla Świętego. Dopiero w roku 2005, podczas gruntownego porządkowania strychu, wnuk Franciszka Dowsilasa – Pan Andrzej Dulowski natrafił na zapomnianą rzeźbę, o której pamiętał z dzieciństwa. Po rodzinnej naradzie postanowiono znaleźć rzeźbie właściwe miejsce - więc 12 grudnia 2006 roku przekazano wspaniały dar Muzeum Miejskiemu w Żywcu.

Nie tylko dary wspierają muzeum, ale i osoby, które są zawsze gotowe nieść pomoc przy organizowaniu wszelakich ekspozycji. Nie liczą wolnego czasu, pomagają, ponieważ żyje w nich poszanowanie dla przeszłości i jej zabytków. Wszyscy Państwo wpisaliście się złotymi literami w historię naszego muzeum, pozostaniecie zawsze żywi dla przyszłych pokoleń. Wierzę, że lista darczyńców i sympatyków nie zamyka się w dniu dzisiejszym, zawsze będzie otwarta i niech tak pozostanie.

Szanowni Państwo w imieniu Dyrektora Muzeum Miejskiego w Żywcu Pani Anny Tulejowej oraz żywieckich muzealników składam podziękowania wszystkim darczyńcom i przyjaciołom muzeum.

Serdecznie zapraszam na wystawę

komisarz wystawy - Dorota Firlej

 „Żywiecki Ośrodek Zabawkarski"

1 lipca - 16 października 2006

     Na wystawie zgromadzono m.in. najstarsze zabawki, które pochodzą ze zbiorów Muzeum Miejskiego w Żywcu oraz Muzeum Etnograficznego im. Seweryna Udzieli w Krakowie. W dwóch salach zaprezentowano wiele eksponatów charakterystycznych dla kilku miejscowości ze wschodnich rejonów Żywiecczyzny. Żywieccy zabawkarze wykonywali swoje wyroby od połowy XIX wieku. Literatura etnograficzna wymienia na terenie Polski tylko kilka ośrodków zabawkarskich, wśród nich obok tak znanych jak krakowski czy rzeszowski występuje żywiecki. I to właśnie żywiecki uważany jest za najstarszy i czynny do dzisiaj. Współcześni zabawkarze nadal strugają bryczki, koniki czy ptaszki. Czy są one takie jak kiedyś? Niektórzy, zwłaszcza starsi twórcy nadal wykonują dawne formy. Z czasem ulepszyli produkcję, poprawili estetykę wykonania i funkcjonalność zabawek. Twórcy stosując nowe barwniki zdobią zabawki w tradycyjny sposób. Artyści nie wprowadzają nowych zabawek (próby wyrobu aut czy samolotów nie powiodły się) zmieniają zdobnictwo według własnych pomysłów, ale również współczesnych gustów. Niewielu jest dzisiaj wytwórców zabawek ludowych, ale ich wyroby nadal cieszą się dużym zainteresowaniem. Zmienili się jednak kupujący, są wśród nich muzea, ośrodki kultury, handlarze oraz turyści.  

07-04-2006

 „Pielgrzym Tysiąclecia”

7 kwietnia - 16 października 2006

Dzięki inicjatywie Grupy Żywiec S.A. oraz Burmistrza Miasta Żywiec wystawa „Pielgrzym Tysiąclecia” została ponownie zaprezentowana w Polsce.

     Żywiec, dnia 7 kwietnia 2006 roku – na terenie Muzeum Miejskiego w Żywcu – Stary Zamek otwarto wystawę „Pielgrzym Tysiąclecia.” Wystawa składająca się z ponad 250 unikalnych fotografii i fotogramów Papieża Jana Pawła II, pochodzących ze zbiorów Servizio Fotografico L’Osservatore Romano z Watykanu będzie udostępniona bezpłatnie do dnia 16 października. Patronat honorowy nad wystawą objął J. E. Ks. Biskup Tadeusz Rakoczy, Ordynariusz Diecezji Bielsko-Żywieckiej.

     Wystawa po raz pierwszy zaprezentowana została w 1999 roku. W latach 1999 - 2000 eksponowana była jedynie w kilku miastach Polski gdzie spotkała się z niezwykle ciepłym przyjęciem władz kościelnych, mediów oraz publiczności. Nieocenioną pomocą w przygotowaniu ekspozycji służył ówczesny osobisty kapelan Jana Pawła II, J. E. Ks. Kardynał Stanisław Dziwisz.

     Ekspozycja prezentowana od dzisiaj w Muzeum Miejskim w Żywcu wzbogacona została dodatkowo o fotografie z ostatnich pięciu lat życia i działalności Papieża Polaka. Ta wyjątkowa kolekcja ukazuje osobę Jana Pawła II w wielu aspektach: jako niekwestionowany autorytet moralny, głoszący uniwersalne wartości wszystkim ludziom bez względu na światopogląd, wyznanie czy rasę, jako polityka, który dzięki poświęceniu, pokorze i miłości wywarł wielki wpływ na kształt dzisiejszego świata oraz jako człowieka, który doświadczając trudu i samotności oddał swoje życie innym.

     Wystawa „Pielgrzym Tysiąclecia” w Muzeum Miejskim w Żywcu przygotowana została przez współpracującą z Servizio Fotografico L’Osservatore Romano, Agencję Kontakt – Grzegorz Furgo.

 „Z kolekcji Karola Stefana Habsburga z Żywca"

10 lutego - 31 marca 2006

     Zgromadzone zbiory do 1939 r. znajdowały się w Pałacu Habsburgów w Żywcu i były własnością Karola Stefana (1860-1933) - pierwszego Habsburga, który na stałe osiadł wraz z rodziną w Żywcu w 1895 r. Karol Stefan to nie tylko właściciel dóbr żywieckich w latach 1895-1933, admirał floty austriackiej, inicjator rozbudowy Pałacu w Żywcu, ale również mecenas sztuki. Kolekcjonował płótna wybitnych polskich artystów (K. Pochwalski, W. Kossak, T. Axentowicz, J. Falat, J. Malczewski, S. Wyspiański, L. Wyczółkowski) oraz europejskich. Eksponowana na wystawie kolekcja liczy ponad 20 płócien wykonanych techniką olejną w wiekach od XVII do XX. Do ciekawych przykładów zaliczyć można XVIII- wieczne portrety cesarskie: Leopolda I, Franciszka I Lotaryńskiego oraz Marii Teresy (zbiory prywatne). Na wystawie znajdują się także portrety monarchów innych europejskich dworów np. wizerunek Filipa II króla Hiszpanii i Portugalii (zbiory prywatne). Nie zabrakło również portretów właścicieli Żywca - króla Jana Kazimierza Wazy (XX w.) czy Konstancji Krystyny z Komorowskich Wielopolskiej (XIX w. zbiory prywatne). Wśród koronacyjnych głów można odnaleźć najbliższą rodzinę ówczesnego właściciela np. młodzieńczy portret Karola Stefana autorstwa J. Moraczka (1879 r.), dalej portret jego żony Marii Teresy pędzla Grolla (XX w.) czy siostry Marii Krystyny Królowej Hiszpanii autorstwa J. Bąkowskiego (1908 r.) - wymienione obrazy są darem Arcyksiężnej Marii Krystyny Habsburg, wnuczki Karola Stefana, dla Muzeum Miejskiego w Żywcu. Na szczególną uwagę zasługują pamiątki marynistyczne: drewniane rzeźby pochodzące ze statków Karola Stefana oraz obraz K. Bolanachiego Bitwa Morska z 1870 r. (zbiory prywatne). Osobną grupę stanowią XVII-wieczne płótna o tematyce religijnej: Caritas Romana, Adoracja krzyża oraz Lot z córkami. Na wystawie będzie można zobaczyć liczne fotografie, pamiątki związane z rodziną Karola Stefana oraz oryginalne meble z Pałacu Habsburgów (fragment białego salonu oraz gabinetu arcyksięcia). Do kolekcji Habsburgów zaliczyć należy także trzy obrazy, które obecnie znajdują się w sali audio wizualnej Starego Zamku (własność prywatna). Dwa z nich, autorstwa W. Kossaka to portret arc. Karola Stefana i arc. Marii Teresy z 1911 r. oraz portret dzieci arcyksiążęcej pary z 1910 r. Trzeci obraz marynistyczny autorstwa A. Kirchera - Cesarz Wilhelm II na pokładzie krążownika S.M.S. Kaiser Franz Josef I w porcie kilońskim 3.IX.1890 powstał w 1892 roku.

Obecnie wszystkie płótna, pamiątki i fotografie stanowią własność osób prywatnych i Muzeum Miejskiego w Żywcu.

opr. Dorota Firlej — komisarz wystawy