Strona główna

UWAGA!!!

Kurs z historii sztuki będzie kontynuowany w okresie ferii zimowych.

30 stycznia (poniedziałek), godz. 11.00 – Renesans włoski – rzeźba i malarstwo 15 wieku.

2 luty (czwartek), godz. 10.30 – Malarstwo niderlandzkie XV i XVI wieku.

Po feriach spotykamy się 16 lutego (czwartek) o stałej porze – godz. 15.00

16 luty – Twórczość Leonarda da Vinci, Rafaela Santi i Michała Anioła.

23 luty – Renesansowa architektura XVI wieku.

Zapraszamy!!!

UWAGA!!!!

Fakultety z historii sztuki  w czasie ferii zimowych (1 i 8 lutego 2012) zostają zawieszone, zapraszam na pierwsze spotkanie po feriach, czyli
w środę 15 lutego o godzinie 16.00.

15 luty – Wassily Kandinsky twórca abstrakcjonizmu.

22 luty – Piet Mondrian – twórca nowego języka plastycznego -    

             neplastycyzm

29 luty – „Suszarka mówi: sztuka to bzdura. Pisuar powiada: sztuka to  

             szwindel”. Historia dadaistycznej antysztuki

           Do końca lutego w żywieckim muzeum można zobaczyć arcydzieło sztuki gotyckiej – rzeźbę  „Świętej Anny Samotrzeciej”. To jeden z najcenniejszych obiektów z 2 poł. XIV wieku pochodzący z kościoła Św. Krzyża w Żywcu. Przyjdź i zobacz koniecznie. Wstęp wolny! Sale wystaw czasowych – I piętro.

Najstarszą, zachowaną rzeźbą Żywiecczyzny jest drewniana grupa Świętej Anny Samotrzeciej z ok. 1380. Przestawia ona kompozycję  trójpostaciową, charakterystyczną dla tego typu ikonograficznego – Świętą Annę, Marię oraz Dzieciątko. Święta Anna, największa z postaci i stanowiąca trzon kompozycji, siedzi na tronie. Na kolanie Anny siedzi, mniejsza proporcjonalnie, córka Maria z wnukiem Jezusem. Twarze postaci są lekko uśmiechnięte. Święta Anna ubrana jest w suknię i długi płaszcz, którego fałdy w charakterystyczny sposób zwisają z obu kolan. Głowa wraz z szyją i podbródkiem owinięte są rodzajem chusty, która spływa także na ramiona. Mniejsza postać Matki Boskiej odziana jest w suknie oraz skromniej udrapowany płaszcz. Fryzura Marii układa się w charakterystyczne spiralnie skręcone długie włosy do ramion, na głowie prosta korona. Spod sukni Anny i Marii dobrze widoczne są ciżemki. Postać Dzieciątka jest zupełnie naga z widoczną, ale uproszczoną anatomią ciała. Charakterystyczna, nieco karykaturalna uroda postaci odznacza się wydatnymi, odstającymi uszami oraz brakiem szyi. Wszystkie twarze, pomimo iż różnią się wielkością, są bardzo podobne, charakteryzuje je: wypukłe czoła, migdałowate oczy, zadarty nos, dziurka w brodzie oraz zagadkowy, lekki półuśmiech. 

Kult Świętej Anny był bardzo popularny w 2 połowie XIV wieku zarówno na Śląsku, jak i na północy. Żywiecka rzeźba to niemal najwcześniejszy przykład tego typu ikonograficznego, który rozpowszechniony został dopiero w okresie późnego średniowiecza. Żywiecka rzeźba jest typowym produktem swojej epoki. Została wykonana z miękkiego, lipowego drewna oraz pokryta została gruntem kredowym, temperą i srebrzeniami. Pierwotna, temperowa polichromia była ograniczona do kilku barw: ciemno-niebieskiej, ciemno-brązowej, czerwono-różowej, czarnej oraz cielistej. Obecnie pokryta jest późniejszą, XIX- wieczną polichromią. Postaci charakteryzuje ornamentalny układ szat, szczególnie płaszcz Świętej Anny ułożony w lejowate fałdy. Ten lejowato-miękki układ draperii wskazuje na czas powstania  rzeźby, tzw. gotyk miękki (okres lat 1300-1450).

W rzeźbie żywieckiej elementem charakterystycznym i zarazem bardzo symbolicznym są jabłka. Jedno mniejsze trzymane przez Dzieciątko oraz drugie większe podawane przez Marię i Św. Annę. Obecność jabłka ma przypominać historię grzechu pierworodnego, zakazanego owocu i wygnania z raju. Jest także symbolem zbawienia i zmartwychwstania. Święta Anna jest dziełem anonimowym. Jest to cecha charakterystyczna dla średniowiecza, szczególnie polskiego, które nie żywiło szacunku ani pietyzmu dla artystów i nie utrwalało ich imion. Anonimowość wynikała także ze średniowiecznego uniwersalizmu i kultu zbiorowości. Żywiecką rzeźbę cechuje spokój, liryzm, brak w niej dramatyczności
i egzaltacji. Nie ważnym wydaje się fakt, iż opracowanie grupy ma pobieżny charakter, tendencje do upraszczania, deformacji, lekceważenie proporcji, schematyczne traktowanie form, karykaturalne przedstawienie fizjonomii. Przedstawione figury istnieją jako idealistyczne pojęcie, wierny nie widzi w nich doskonałości fizycznej, ale doskonałość mistyczną, objawioną.

Żywiecka grupa interesująca jest nie tylko z uwagi na swój wiek (ponad 620 lat), ale przede wszystkim ze względów ikonograficznych, jest jedną z najstarszych przedstawień tego typu, powstała w warsztacie wrocławskim.

Stowarzyszenie Rozwoju Chirurgii Ogólnej w Żywcu

ma zaszczyt zaprosić na

Bal CHARYTATYWNY

18 lutego 2012  godz. 19.00

Muzeum Miejskie w Żywcu - Stary Zamek

Sala Kameralna II piętro

Wpłaty dokonane do dnia 15.01.2012

na konto Stowarzyszenia

12 8137 0009 0028 4426 2000 0010

w wysokości 100 zł

oraz

na konto Muzeum Miejskiego w Żywcu

Bank Spółdzielczy Węgierska Górka

48 8131 0005 0015 3025 2000 0010

w wysokości 250 zł (od pary)

są potwierdzeniem przyjęcia przez Państwa zaproszenia na bal

PARK MINIATUR

CZYNNY W GODZINACH 10.00-15.00

Dofinansowano ze środków

Ministra Kultury

i Dziedzictwa Narodowego

Muzeum Miejskie w Żywcu w 2011 roku zrealizowało projekt: „Konserwacja rękopisów kroniki Andrzeja Komonieckiego” dofinansowany ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Celem projektu była: ochrona, zachowanie, prezentacja i promocja materialnego dziedzictwa kulturowego, częścią którego niewątpliwie jest "Dziejopis Żywiecki" pochodzący z początku XVIII wieku (1704-1728). Rękopisy te są głównym źródłem wiedzy historycznej, dokumentującym historię Żywiecczyzny od ok.1400 do 1728 roku, o ogromnej wartości badawczej, zarówno dla regionalnych dziejów Żywiecczyzny, jak i dla dziejów kultury staropolskiej. "Dziejopis Żywiecki" jest unikatowym w skali kraju dokumentem barokowym, napisanym w języku polskim i należy do najcenniejszych zabytków znajdujących się w naszych zbiorach, mimo to, nigdy wcześniej nie był poddany gruntownej konserwacji. W związku z tym prowadzono kompleksową konserwację dwóch ksiąg rękopiśmiennych autorstwa Andrzeja Komonieckiego, które zostaną umieszczone na ekspozycji stałej: "Historia i tradycja miasta Żywca" w Muzeum Miejskim w Żywcu, co niewątpliwe przyczyni się do prezentacji i popularyzacji dziedzictwa kulturowego.

Zwieńczeniem projektu była konferencja naukowa, która odbyła się 16 grudnia 2011r. o godz. 12:00. Podczas konferencji wykłady wygłosili: prof. Stanisław Grodziski –„Wartość badawcza Dziejopisu Żywieckiego” oraz mgr Łucja Brzeżycka – „Główne zagadnienia i etapy konserwacji dwóch ksiąg rękopiśmiennych Dziejopisu Żywieckiego”  

Całkowity koszt realizacji projektu: 56.100,00 zł

Środki pozyskane z Ministerstwa Kultury

i Dziedzictwa Narodowego: 40.000,00 zł

Wkład własny: 16.100,00 zł

Muzeum Miejskie w Żywcu informuje o zamiarze sprzedaży działki o numerze ewidencyjnym 11792/3 położonej w Żywcu-Oś. Widok znajdującej się w obszarze jednostki urbanistycznej o symbolu: - A3.2 – 6MN1 – Tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej o powierzchni 0,0933 ha.

W sprawie sprzedaży informacji udziela:

Muzeum Miejskie w Żywcu

Katarzyna Drewniak  

tel. 033 861 21 24,

e-mail: muzeumzywiec@interia.pl

Dział etnograficzny Muzeum Miejskiego w Żywcu zaprasza na warsztaty:

„Zwyczaje bożonarodzeniowe na Żywiecczyźnie”

Warsztaty będą składały się z dwóch części:

- część teoretyczna, uzupełniona pokazem multimedialnym, obejmować będzie omówienie zagadnień związanych z:

• genezą świąt Bożego Narodzenia;

• tradycjami bożonarodzeniowymi na Żywiecczyźnie (omówienie okresu od Adwentu do   święta Trzech Króli);

• symboliką ozdób bożonarodzeniowych (pająk, połaźnica, światy);

• omówienie grup kolędniczych występujących na Żywiecczyźnie;

- w części praktycznej uczestnicy warsztatów wykonają tradycyjne bibułkowe dekoracje choinkowe oraz światy z opłatków.

Czas trwania warsztatów: 2 godziny lekcyjne

Koszt: 5 zł

Prosimy o wcześniejsze rezerwacje: Dział Etnografii,

Tel.: 33 861-21-24 wew. 32

Projekt "Moje życie"- autobiografia Józefa Hulki obejmuje wydanie drukiem autobiografii 85 – letniego, wszechstronnie utalentowanego twórcy ludowego z Żywiecczyzny. W swojej opowieści autor zawarł nie tylko ważne fakty historyczne, związane między innymi z okresem okupacji, ciekawe opisy etnograficzne ale również oryginalną, nieprzeciętną wizję i postrzeganie świata. Józef Hulka urodzony w 1926 roku w Łękawicy koło Żywca, we współczesnym środowisku twórców ludowych jest postacią wyjątkową. Należy do wąskiego grona wszechstronnie utalentowanych artystów samorodnych. W środowisku muzealnym, wśród ludowych twórców i animatorów znany jest głównie ze swojej twórczości plastycznej. Jego rzeźby, płaskorzeźby, obrazy na szkle, maski, szopki kukiełkowe czy gwiazdy kolędnicze znajdują się wśród najbardziej cenionych eksponatów sztuki ludowej w polskich muzeach ( m.in. w Muzeach Etnograficznych w Warszawie, Toruniu, Krakowie, Muzeum Górnośląskim w Bytomiu, Śląskim w Katowicach, Muzeum Miejskim w Żywcu), w wielu galeriach sztuki ludowej i w zbiorach prywatnych nie tylko w Polsce ( poza Europą także w Japonii i USA). Wraz z żoną Anną przez kilkadziesiąt lat należeli do ścisłego grona laureatów znaczących konkursów sztuki ludowej oraz wielu prestiżowych nagród, w tym w 1992 nagrody im. Oskara Kolberga. Pochłaniająca czas realizacja twórczości plastycznej spowodowała, że inne zainteresowania i talenty, jak pisarstwo i aktorstwo pozostawały na drugim planie. A przecież Józef znany jest także jako animator żywieckiej kolędniczej szopki kukiełkowej, utalentowany aktor, zaś w swoim lokalnym środowisku nie tylko jako twórca miejscowych kapliczek ale także autor różnorodnych utworów literackich, w tym religijnych rozważań liturgicznych. Ze względu na mniejszą sprawność fizyczną spowodowaną głównie podeszłym wiekiem i stanem zdrowia, ostatnie lata Józef Hulka poświęca głównie twórczości literackiej. Swoje wszechstronne zainteresowania zawarł w napisanej w 2010 roku autobiografii, ukazującej pełnię jego osobowości twórczej  - rzeźbiarza i malarza, pisarza i poety oraz aktora. Książka wydana przez Muzeum Miejskie w Żywcu zawiera płytę DVD, na której autor  czyta fragmenty swojej biografii.. Promocji książki towarzyszy wystawa czasowa: "Twórczość Józefa Hulki" zorganizowana w Muzeum Miejskim w Żywcu,  prezentująca przegląd dokonań artysty.

Wydawca: Muzeum Miejskie w Żywcu, Żywiec 2011

Realizacja filmu : PRYZMAT Foto-Video Jerzy Duda

Projekt "Moje życie" - autobiografia Józefa Hulki zrealizowano w ramach programu Dziedzictwo kulturowe, Priorytet Kultura ludowa

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego

Rozliczenie Kwesty

Na rzecz ratowania zabytkowego

CMENTARZA ŚWIĘTEGO MARKA

w Żywcu

1 Listopada 2011

W tym roku zebraliśmy

12.627,00 zł

DZIĘKUJEMY ZA OFIARNOŚĆ !

Organizatorzy kwesty:

Towarzystwo Naukowe Żywieckie

Muzeum Miejskie w Żywcu

z udziałem wolontariuszy - uczniów szkół żywieckich

Z dniem 1 listopada 2011 r. Muzeum  wprowadza

nowe ceny biletów:

normalny - 14 zł,

ulgowy - 10 zł

rodzinny (od 3 osób) - 30zł

grupowy (od 10 osób) - 10zł

Ceny (poszczególne wystawy)

Kultura Ludowa Żywiecczyzny - 6 zł

Ptaki i Ssaki Żywiecczyzny - 2 zł

Archeologiczna - 2 zł

Konfessaty Czyli Sądy, Wyroki i Tortury w Żywcu - 2 zł 

nowe godziny  otwarcia:

Poniedziałek – dzień wewnętrzny

Od wtorku do piątku – 9.00 – 16.00

Sobota, niedziela i święta  10.00 – 16.00

Dofinansowano ze środków

Ministra Kultury

i Dziedzictwa Narodowego

          Muzeum Miejskie w Żywcu w roku bieżącym realizuje projekt: „Konserwacja rękopisów kroniki Andrzeja Komonieckiego” dofinansowany ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

          Celem projektu jest: ochrona, zachowanie, prezentacja i promocja materialnego dziedzictwa kulturowego, częścią którego niewątpliwie jest "Dziejopis Żywiecki" pochodzący z początku XVIII wieku (1704-1728). Rękopisy te są głównym źródłem wiedzy historycznej, dokumentującym historię Żywiecczyzny od ok.1400 do 1728 roku, o ogromnej wartości badawczej, zarówno dla regionalnych dziejów Żywiecczyzny, jak i dla dziejów kultury staropolskiej. "Dziejopis Żywiecki" jest unikatowym w skali kraju dokumentem barokowym, napisanym w języku polskim i należy do najcenniejszych zabytków znajdujących się w naszych zbiorach, mimo to, nigdy wcześniej nie był poddany gruntownej konserwacji. W związku z tym prowadzona jest kompleksowa konserwacja dwóch ksiąg rękopiśmiennych autorstwa Andrzeja Komonieckiego, które zaraz po jej zakończeniu zostaną umieszczone na ekspozycji stałej: "Historia i tradycja miasta Żywca" w Muzeum Miejskim w Żywcu, co niewątpliwe przyczyni się do prezentacji i popularyzacji dziedzictwa kulturowego.

Zwieńczeniem projektu będzie konferencja naukowa, poświęcona restytucji Dziejopisu Żywieckiego, której towarzyszyć będzie bezpłatnie dystrybuowany folder.

20 czerwca w Żywcu przebywali przedstawiciele Rodziny Komorowskich a wśród nich : Prezydent RP Bronisław Komorowski wraz z małżonką Anną Komorowską . Głównym punktem wizyty były uroczystości nadania Przedszkolu nr 11 imienia Rodziny Komorowskich.

          19 kwietnia w Dziale Etnografii Muzeum Miejskiego w Żywcu odbyło się uroczyste wręczenie nagród laureatom konkursu plastycznego o tematyce świątecznej. Konkurs zorganizowany był przez Wydział TKSP Starostwa Powiatowego w Żywcu wspólnie z Muzeum Miejskim w Żywcu, Miejskim Centrum Kultury w Żywcu oraz Gminnym Ośrodkiem Kultury w Łodygowicach w ramach cyklu imprez „Wielkanoc w tradycji naszych przodków”

     Muzeum Miejskie w Żywcu w roku bieżącym realizuje projekt: „Moje życie- autobiografia Józefa Hulki” dofinansowany ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Celem projektu jest wydanie autobiografii Józefa Hulki, jednego z najbardziej wszechstronnie utalentowanych, żyjących polskich twórców ludowych. Książka, bogato ilustrowana pracami autora wraz z załączonym do niej filmem, będzie prezentować w pełni, osobowość twórczą 85- letniego rzeźbiarza i malarza, pisarza i poety oraz aktora. Józef Hulka, laureat wielu nagród, znany jest głównie z twórczości plastycznej (rzeźby, obrazy na szkle, szopki kukiełkowe, gwiazdy kolędnicze, maski), a jego prace prezentowane są wśród najbardziej cenionych eksponatów sztuki ludowej w polskich muzeach (m.in. w muzeach etnograficznych w: Warszawie, Toruniu, Krakowie, w Muzeum Górnośląskim w Bytomiu, Śląskim w Katowicach i w Muzeum Miejskim w Żywcu), w wielu galeriach sztuki ludowej i w zbiorach prywatnych w Polsce, Europie, a także w Japonii i USA. Józef Hulka w swojej autobiografii zawarł nie tylko ważne fakty historyczne, związane między innymi z okresem okupacji, ciekawe opisy etnograficzne ale również oryginalną, nieprzeciętną wizję i postrzeganie świata. Wydaniu i promocji książki towarzyszyć będzie wystawa czasowa pt: "Twórczość Józefa Hulki" zorganizowana w Muzeum Miejskim w Żywcu, prezentująca przegląd wybitnych prac tego nieprofesjonalnego artysty, a książka oraz film będą bezpłatnie dystrybuowane w szkołach, bibliotekach oraz innych instytucjach, co z pewnością przyczyni się do utrwalenia, udokumentowania i popularyzacji dziedzictwa kulturowego Żywiecczyzny.

          16 marca 2011 roku odbyła się promocja książki dr Mirosława Sikory z IPN w Katowicach- Germanizacja Żywiecczyzny przez Narodowosocjalistyczne Niemcy 1939-1944/45.

„Posługując się przykładem powiatu żywieckiego, autor omawia szerokie spektrum przedsięwzięć, podjętych przez okupanta celem germanizacji ziem etnicznie polskich, wcielonych do III Rzeszy.

W 1940 r. Żywiecczyzna stała się poligonem doświadczalnym dla odpowiadającego za implementację założeń polityki narodowościowej w prowincji śląskiej aparatu SS. Przeprowadzona wówczas Aktion Saybusch (Akcja Żywiec) - operacja wysiedleńczo-kolonizacyjna, perfekcyjna tak pod względem logistycznego przygotowania oraz synchronizacji działań, jak i kooperacji SS z organami policji, NSDAP i administracji publicznej - stanowiła dowód na to, że całkowite usunięcie ludności polskiej z ziem wcielonych, przy dostępności odpowiednich sił i środków, możliwe było do zrealizowania w perspektywie nie więcej jak kilku lat.

Na przykładzie tego samego powiatu widać jednak równie doskonale, w jak dużej mierze niepomyślny przebieg wojny począwszy od 1942 r. - z wynikającymi z niego ograniczeniami personalnymi i finansowo-materiałowymi - wpłynął na zahamowanie brutalnego procesu kolonizacji Wschodu przez narodowosocjalistyczne państwo”

Dr M. Sikora

KONFERENCJA NAUKOWA ORAZ WYSTAWA CZASOWA W MUZEUM MIEJSKIM W ŻYWCU

„KONSERWACJA NAJCENNIEJSZYCH  ELEMENTÓW STROJU MIESZCZAŃSKIEGO”

Muzeum Miejskie w Żywcu zrealizowało projekt finansowany ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Celem projektu pt: „Konserwacja najcenniejszych elementów stroju mieszczańskiego” była: ochrona, zachowanie, prezentacja i promocja materialnego dziedzictwa kulturowego Żywca, częścią którego jest unikatowy, w skali kraju, strój mieszczański. Gdy w Polsce stroje mieszczańskie zaczęły zanikać (XIX/XX w.), ulegając ogólnoeuropejskiej modzie, ubiór mieszczan żywieckich rozkwitł, w szczególności po dodaniu tiulowych haftów, stając się strojem związanym ściśle tylko z miastem Żywcem. Do osiągnięcia tego celu konieczna była: odpowiednia konserwacja i odczyszczenie obiektów znacząco zniszczonych, organizacja konferencji naukowej oraz druk folderu zawierającego historię stroju oraz prezentację najstarszych i najciekawszych eksponatów muzealnych. Żywiecki strój mieszczański cieszy się dużym zainteresowaniem wśród turystów z Polski i zza granicy, a nieodpowiedni stan zachowania większości muzealiów nie pozwalał w pełni zaprezentować jego bogactwa. Dzięki realizacji projektu wystawa muzealna została wzbogacona o elementy stroju mieszczańskiego i obrazy (przedstawiające Żywczan w strojach) po konserwacji, co poszerzyło i wzbogaciło ofertę muzealną i edukacyjną, która ma przede wszystkim utrwalać i popularyzować dziedzictwo regionu.

Środki pozyskane z Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego:      38.000,00 zł

Wkład własny Muzeum Miejskiego w Żywcu:     18.400,00 zł 

Dnia 17 grudnia 2010 roku  miał miejsce finał ministerialnego projektu Została zorganizowana konferencja naukowa, podczas której referaty wygłosiły :mgr Dorota Firlej (Muzeum Miejskie w Żywcu) – referat wprowadzający oraz honorowy gość mgr Barbara Kalfas (Królewska Katedra na Wawelu – pracownia konserwacji tkanin) – „Strój mieszczański od środka – tajniki konserwacji”. Następnie odbył się pokaz mody stroju mieszczańskiego, na którym zaprezentowana zostały wszystkie odmiany stroju kobiecego (strój mężatki w kamizelce, łoktuszy, strój panny, strój codzienny – pory)  oraz strój męski. W pokazie wzięli udział członkowie Asysty Żywieckiej, która do dnia dzisiejszego kultywuje tradycje ubierania i noszenia strojów mieszczańskich.  Na pokazie podziwiać można było także oryginalne elementy stroju np. adamaszkowe spódnice (długość ponad 3 m), bawełniane podwlekacki (długość ponad 3 m), czy tiulowa łoktuszę (długość ponad 3 m).  Konferencja zakończyła się uroczystym otwarciem wystawy stałej „Żywiecki strój mieszczański”, która mieści się na II piętrze Starego Zamku. W czasie zwiedzania wszystkim uczestnikom zostały rozdane bezpłatne foldery „ Żywiecki strój mieszczański”. Kontynuacją projektu będzie przeprowadzenie 20 spotkań z uczniami szkół podstawowych i gimnazjalnych w pierwszym kwartale roku 2011.

Zrealizowano z udziałem środków

Ministra Kultury  i Dziedzictwa Narodowego